اشک

خانه
آرشيو
پست الكترونيك


سایت دیگری از اشک


وبلاگ هامون
وبلاگ پاگرد
گل اندام


آلبوم عکس


داستانهای کوتاه


رويا
پارادايس
كوير
كليور
زندگی دوباره
رهايی
فاطمه
مادر
سال نو
توهم
دربند
از كجا آمدي
از بانو تا مریم
همسايه ها
صمغ آباد
رامون
قاسم وليلا
پارك لاله
سنگكي
جلال
اينجا خيلی آرومه
ابرده
امین
دانشگاه
زمزمه
رهایی
انتظار
سلام استاد
آفرینش
سرآسیاب
سرآسیاب2
انتهای بی انتها
لحظه همراهی
کوره راه
یک شب یک مرد
غریبه
سلام علی آقا
من در تلاقی دو اندیشه
سوغاتی
دماوند
تکرار وجود
ناهید
یک باور
کافی شاپ کنج
یک پله
سکوت پایدار نیست
آرمان
داستان امروز
سکون
امتحانی دوباره
سال دگر
زمزمه
سرگردان
ابتدا
تداوم حقیقت
وداع
جبر خلوت
ماهی و دریا
دستمال صورتی
محبوب

*****************


مطالب پراکنده


پایان حرکت
ویرانه آشنا
شروع برای بازگشت
چرا
صادق هدایت
سرچشمه
یادی دوباره
نجواگر
رها
غبار
شب ایرانی
پریشانی
تعطیلات
یک کتاب
هانامی
رابطه ها
بازگشت
دانستن و واقعیت داشتن

*****************


Life Moments


Second Moment
Third Moment
Fourth Moment
Fifth Moment
Sixth Moment
Seventh Moment
Eight Moment
Ninth Moment
Tenth Moment


Play/Pause


۱۳۸٦/٦/۱

کم حوصلگی

این روزها خیلی عبوس و گرفته شده ام اصلا حوصله هیچ چیزی را ندارم و تمام تلاش را می کنم تا کمتر با اطرافیانم در ارتباط باشم تا نکند حرفی بگویم که باعث آزار آنها شود هرچند به درستی می دانم که این هم خواهد گذشت و تنها به زمان احتیاج دارم تا دوباره سر حال و با نشاط بشوم اما چیزی که مهم هست شرایطی است که اکنون در گیرش هستم الان تو حالتی هستم که باید تصمیمات زیادی را هم زمان بگیرم و از نظر زمانی محدودیت دارم چون قرار داد کاری و ویزای اقامت هر دو در حال پایان است و همه آن تصمیمات به نوعی هم به هم مربوتند یعنی با انجام یکی از آنها بقیه در خطر می افتند تصمیماتی مثل برگشتن به ایران یا رفتن به یک کشور سوم , یا تشکیل خانواده با یک دوست خارجی که مدتها رابطه داری و دوستش داری یا یک هم وطن که چیز زیادی از او نمی دانی , ماندن در کشوری مثل ژاپن پر از امکانات برای تحقیق یا رفتن به کشوری که لااقل بتوانی با مردمش کمی رابطه اجتماعی داشته باشی , هزینه کردن برای لذت بردن در زمان اکنون یا پس انداز کردن برای فردای نامعلوم و غیره و غیره ... کاش می شد به تمام آنها درزمان واحد بهترین جواب را داد ....

 

مهم نیست چقدر بر روی زندگی خودت کنترل داری مهم این است که وقتی حادثه جدیدی برای تو پیش می آید چگونه با آن کنار می آیی....

 

آیا همیشه مثبت نگاه کردن به زندگی باعث موفقیت ما می شود ....

 

 فرصتهای زندگی همیشه تکرار نمی شوند این چقدر تصمیم گرفتن را مشکل می کند ....

 

هیچ کسی در دنیا نیست که بتوانی با تمام وجود به او اعتماد کنی زیرا شرایط و محیطهای متفاوت آدمها را به سرعت تغییر می دهند ...

 

یک جواب ثابت برای مشکلی ثابت همیشه نتیجه ثابت نمی دهد گاهی وقتها نتایج بسیار خوب و گاهی وقتها نتایج بسیار بد از آب در می آیند ...

 

روابط عاطفی بزرگترین اهداف بشری هستند که اگر در آنها شکست بخوری تمام دنیا کمتر رنگ تر خواهد شد و گاهی زمان زیادی برای بهبود آن نیاز داری ...

 

هیچ چیزی در دینا آنقدر ارزش ندارد و این ما هستیم که به همه چیز ارزش می دهیم و یا بی ارزششان می کنیم اما چیزی که مسلم است زندگی گردن در دنیا بدون همین ارزشها بسیار سخت است ..


پيام هاي ديگران ()

محمد حسينی


[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]