اشک

خانه
آرشيو
پست الكترونيك


سایت دیگری از اشک


وبلاگ هامون
وبلاگ پاگرد
گل اندام


آلبوم عکس


داستانهای کوتاه


رويا
پارادايس
كوير
كليور
زندگی دوباره
رهايی
فاطمه
مادر
سال نو
توهم
دربند
از كجا آمدي
از بانو تا مریم
همسايه ها
صمغ آباد
رامون
قاسم وليلا
پارك لاله
سنگكي
جلال
اينجا خيلی آرومه
ابرده
امین
دانشگاه
زمزمه
رهایی
انتظار
سلام استاد
آفرینش
سرآسیاب
سرآسیاب2
انتهای بی انتها
لحظه همراهی
کوره راه
یک شب یک مرد
غریبه
سلام علی آقا
من در تلاقی دو اندیشه
سوغاتی
دماوند
تکرار وجود
ناهید
یک باور
کافی شاپ کنج
یک پله
سکوت پایدار نیست
آرمان
داستان امروز
سکون
امتحانی دوباره
سال دگر
زمزمه
سرگردان
ابتدا
تداوم حقیقت
وداع
جبر خلوت
ماهی و دریا
دستمال صورتی
محبوب

*****************


مطالب پراکنده


پایان حرکت
ویرانه آشنا
شروع برای بازگشت
چرا
صادق هدایت
سرچشمه
یادی دوباره
نجواگر
رها
غبار
شب ایرانی
پریشانی
تعطیلات
یک کتاب
هانامی
رابطه ها
بازگشت
دانستن و واقعیت داشتن

*****************


Life Moments


Second Moment
Third Moment
Fourth Moment
Fifth Moment
Sixth Moment
Seventh Moment
Eight Moment
Ninth Moment
Tenth Moment


Play/Pause


۱۳۸٢/٩/٧

ايا هنوز می توان صحبت کرد

با اينكه مشكلات فراوان و بزرگ هستند ولي تنها انسانهاي بزرگتر هستند كه مشكلات بزرگتر دارند و قتي مسئله اي به ما مربوط مي شود پس توانايي حل آن هم در ما نهفته است انسان آنقدر توانايي دارد كه مي تواند كل طبيعت را با خود و به نفع خود همسو كند ........به دنبال كوتاه ترين راه نباشيم بلكه به دنبال زيبا ترين راه باشيم چه بسا مشكل تر هم باشد....... اگر اكنون ما گمان كنيم كه خوشبخت ترين هستيم همان گونه خواهد بود . در زندگي عيب ها را جستجو نكنيم _مخصوصا در خود _بگذاريم توانائي ها هم فرصتي براي بروز داشته باشند .......تنها انسانهاي موفق خواهند شد آينده را از آن خود كنند كه بتوانند از تمامي توانائي هاي خود بصورت هماهنگ استفاده كنند . زماني ما مي توانيم بگوييم كه صاحب اين قدرت هستيم كه از ان در زندگي روز مره استفاده كنيم قدرتي كه هيچ گاه استفاده نشده و يا بطور معدود استفاده شده تنها توهمي از آن عمل به دنبال دارد ........ زماني يك نيرو حقيقي است كه هر لحظه در حال جلوه كردن است تجلي ان را مي توان هر ان در رخ صاحبش ديد.....از انتظار دست بردارم چون آينده چيزي نيست جز اكنون ...تنها آن بتو داده خواهد شد كه ظرف پذيرشش را در خود ايجاد كرده باشي .....بدنبال سكون نباشيم كه سكون يعني مرگ و اين رنجها است كه هر لحظه وجود زندگي را براي زنده مي كند و انسان بي درد با جسد بي جان تفاوتي ندارد

عشق نمود نزديک شدن به آفريننده است و انسان نمود ناقص خدا است . پس عشق نمود کامل خودخواهی است و خود خواهی مطلق تنها از آن آفريننده است و يک دور باطل ايجاد می شود دور باطل رنج می آفريند نمود ناقص رنج عشق به هم نوع و نمود کامل آن عشق به خداست .
اما حيرانی يعنی دوری از خدا و عشق درمان اين سرگشتگی است پس رنج را بر مي گزينی تا فاصله را نبينی . اين تنها راهی است که به ما نشان می دهد هنوز هستيم


پيام هاي ديگران ()

محمد حسينی


[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]